De Limburgse gemeente Bergen startte een pilot om te onderzoeken of een slim netwerk, ook wel bekend als smart grid, een kansrijke oplossing was voor de lokale energievoorziening. In de context van de casus werd een slim netwerk gedefinieerd als een systeem waarin verschillende energiedragers, zoals gas, elektriciteit en warmte, op een slimme en afwisselende manier werden ingezet om woningen van warmte te voorzien.
De pilot ontstond vanuit een groep lokale initiatiefnemers die geloofde in de potentie van een slim netwerk. Dit werd vervolgens opgepakt door de gemeente en doorgezet naar Act Right om de technische en ruimtelijke haalbaarheid van een slim netwerk te onderzoeken.
De kern van deze opdracht lag in twee uitdagingen. Enerzijds vormde het vinden van geschikte warmtebronnen een belangrijke opgave. Anderzijds was het nodig om gezamenlijk tot een eenduidige definitie van het begrip slim netwerk te komen. Wat betreft de terminologie was de term slim netwerk relatief nieuw en daardoor nog niet eenduidig in gebruik. Hierdoor was het belangrijk om de verwachtingen van het lokale initiatief, de gemeente en onszelf zorgvuldig op elkaar af te stemmen. Alleen door deze gedeelde basis kon een effectieve samenwerking ontstaan, wat uiteindelijk ook werd gerealiseerd.
Act Right voerde een haalbaarheidsonderzoek uit. In deze casus bleek warmtewinning uit water, met name uit oppervlaktewater en afvalwater, een veelbelovende oplossing te zijn. Door de ligging aan de Maas kon de rivier een deel van de lokale warmtebehoefte dekken. Daarnaast werd vastgesteld dat ook rioolgemalen een bijdrage konden leveren aan de warmtevoorziening. De geografische ligging hiervan bleek bovendien gunstig: direct naast de dorpskern van Nieuw-Bergen, wat de inpassing in het slim netwerk extra aantrekkelijk maakte.
